meter

วันนี้ไป MBK มาครับ แล้วกำลังจะขึ้นแท็กซี่กลับบ้านตอน 3 ทุ่ม เวลาห้างจะปิดพอดี คือห้าง MBK เนี่ย มันจะมีจุดรอแท็กซี่ครับ ต้องเดินออกไปทางด้านหลัง ด้วยความที่ไม่อยากออกไปเรียกด้านหน้าให้ตำรวจเขม่นเอา ก็เลยไปขึ้นตรงจุดรอแท็กซี่นี่แหละครับ

ไปถึงคิวยาวเหี้ย เพราะห้างมันกำลังจะปิด เป็นแถวนานาชาติเลยครับ มีแขกที่มาแบบขนกันมาทั้งโคตร คนจีนอีกกลุ่มใหญ่ๆฝรั่ง 2-3 คน และ คนไทยอีกนิดหน่อย

ก็รอคิวไปเรื่อยๆ ครับ ระหว่างรอคิวอยู่ก็มีแท็กซี่บ้างตุ๊กๆบ้าง ตะโกนข้ามมาหาแขกกลุ่มที่ต่อหลังผม

"เฮ้ๆๆๆ where u wanna go?"

พอแขกกลุ่มนั้นตอบไป มันก็บอกว่า "OKOK come here" แล้วแขกกลุ่มนั้นก็ปีนรั้วข้ามไปขึ้นรถซะงั้น....

ตอนนั้นยังไม่คิดอะไรมากครับ เพราะยังไงคิวมันก็เลื่อนไปเรื่อยๆ...

จนถึงตาผมจะได้ขึ้นรถมั่งล่ะ

คือรถแท็กซี่มันจะมาจอดเรียงเป็นคิวๆ ครับ แต่ที่แปลกว่าที่อื่นคือ แท็กซี่มันมีสิทธิปฏิเสธไม่รับใครด้วยว่ะครับ...(ปกติถ้าอย่างสนามบินนี่ ถ้าเข้ามาต่อคิวแล้วเป็นใครไปไหนก็ต้องรับขึ้นหมด)

พอถึงคิวผม ผมก็เดินไปถามรถคันแรกก่อนเลย
"ไปสี่แยกพิชัยครับ"
มันส่ายหัว.....

พอผมถามคันแรกไม่ไป ก็เดินไปถามคันที่สองต่อ ระหว่างนั้น แขกอีกกลุ่มที่ต่อหลังผมอยู่ก็เข้าไปถามรถคันแรก เอานามบัตรโรงแรมให้คนขับดู พูดคำเดียวก็เดินขึ้นรถ..... เออ เอาเหอะ เขาคงไปใกล้กว่ากู.....

ไปถามคัน 2
"ไปสี่แยกพิชัยครับ"
มันส่ายหัว

ฝรั่งเดินมาพูดโชะๆ 4-5 คำ แล้วก็ขึ้นรถจากไป....

เอาเฮอะ มันคงไปใกล้กว่ากู....

ถามอีก 4-5 คันก็แบบนี้ครับ ส่ายหัวหมด.... ทันใดนั้นเอง ผมก็สังเกตเห็น ว่า....

คุณพี่คนไทย ที่ได้คิวก่อนผม ก็ยังหารถไปไม่ได้เหมือนกัน!!!!!!!!

ผมก็ดูพี่เขาพยายามถามแท็กซี่ต่อไปอีก 3-4 คัน ในขณะที่ผมก็ถามรถของผมไปด้วย....

ซักพัก พี่เค้าก็หมดความอดทนเดินจากไป... เช้ด... กูคงต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆเลย...เดินจากไปอย่างผู้แพ้หาแท็กซี่ไม่ได้

มาลองนึกย้อนๆดูครับ ว่ากูทำอะไรผิดตรงไหน หน้าตากูก็ไม่ได้เหมือนผู้ก่อการร้ายอะไร แขกที่มันเรียกรถไปก่อนหน้ายังเหมือนกว่าอีก จะว่าแต่งตัวไม่สุภาพก็ไม่ใช่ หรือจะมีอะไรเลอะตูดกู ก็ไม่มี....

มาคิดๆดู สรุปได้ว่า... เพราะกู เป็นคนไทย ครับ...

ดังนั้น เพื่อพิสูจน์ทฤษฎีดังกล่าว เอาวะ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ควักนามบัตร(ตัวเอง)มาถือไว้ในมือ เดินไปที่รถคันที่ต่อคิวอยู่ไกลๆ หน่อย เปิดประตูรถแล้วพูดว่า

"ปิชาอิ โรโดะ เดสึ"(ピシャイ ロド です)(Pichai Road Desu)พร้อมยื่นนามบัตรให้มันอ่านที่อยู่.....

มันพยักหน้ารับผมขึ้นรถว่ะครับ..........

ต้องเข้าใจนิดนึงนะครับ ว่าหน้าอย่างกูเนี่ย เนียนเป็นฝรั่งคงมีใครเชื่อหรอก เลยเนียนอะไรที่มันใกล้เคียงหน่อยละกัน อาศัยความรู้ภาษาญี่ปุ่นหางอึ่งที่ร่ำเรียนมา... ว่าแต่มันต้องใช้ความสามารถทางภาษาด้วยเหรอวะ....

พอขึ้นรถไปก็กลัวมันจะขับอ้อมครับ ก็เลยบอกทางมันเรื่อยๆ เลฟ ไร้ท์ ชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปตามเรื่อง จนถึงบ้านครับ

พอถึงบ้านกำลังจะจ่ายตังค์ลงจากรถ ถึงได้เข้าใจครับว่า ทำไมมันไม่อยากรับคนไทย

"ฟิฟตี้ บาท เซอร์วิส" คนขับแท็กซี่พูดหลังจากผมจ่ายตังค์ตามมิเตอร์

แย็ดแม่ง!!!!!! นี่มึงหลอกแดกตังค์ชาวต่างชาติหน้าซื่อๆอย่างกูได้ลงคอเชียวเหรอ เซอร์วิสพ่อมึงสิ....

"ต้องมีค่าอะไรเพิ่มด้วยเหรอครับ???" ผมถามอย่างสุภาพสุดๆ ยิ้มแย้มแจ่มใสเต็มที........

"อ้าว... คนไทยเหรอ..... เออ ไม่มีไรละ..." ท่าทางตกใจหน้าเปลี่ยนสี ผมก็เลยรีบลงจากรถก่อนมันจะเปลี่ยนจากหลอกแดกมาปล้นผมแทน... แล้วมันก็ขับรถจากไป....

ขอบคุณพี่คนขับแท็กซี่คนไทยใจงามครับ ที่ทำให้ผมมีเรื่องมาเขียนวันนี้....